فلفل دلمهای بوته ای کوچک، متعلق به خانواده بادمجانیان یا Solanaceae بوده و بومی مرکز و شمال آمریکای لاتین است. فلفل دلمهای به عنوان سبزیجات، به صورت خام یا پخته مصرف میشود. همچنین پودر فلفل دلمهای به عنوان ادویه پاپریکا شناخته میشود. فلفلها کالری کمی داشته و سرشار از ویتامین سی و سایر آنتیاکسیدانها هستند. همین مواد مغذی، فلفل دلمهای را به یک ماده غذایی سالم تبدیل میکند. فلفلها در ابتدا سبزرنگ بوده و زمانی که برسند اغلب به رنگهای قرمز، نارنجی، زرد، سفید، قهوهای یا بنفش درمیآیند.
تولید فلفل دلمه ای نیازمند عناصر پر مصرف همچون نیتروژن، فسفر، کلسیم، منیزیم و کم مصرف مثل روی، مس، آهن، منگنز و بور نیاز است. کمبود عناصر غذایی از جمله کلسیم در فلفل دلمه ای، موجب بروز علائم ظاهری خاصی میشود.
وجود یونهای با بار مثبت همچون منیزیم، سدیم و پتاسیم، جذب کلسیم توسط گیاه را کاهش میدهد
حرکت عنصر کلسیم در آوند آبکش بسیار کند است و معمولا داخل غشاء سیتوپلاسمی واکوئل ذخیره میشود و کمتر وارد میوه میگردد. کلسیم موجود در آوند چوبی نیز به سمت اندام هایی از گیاه حرکت میکند که تعرق بیشتری دارند. در نتیجه میوه ها که تعرق کمتری دارند، علائم کمبود را سریعتر نشان میدهند.
برگهای جوان انتهای شاخه، بد شکل و چروکیده شده و نیز نوک برگهای بالایی گیاه، به طرف بالا و حاشیه انها به طرف پایین یا بالا لوله میشود. روی ریشه لکه های قهوه ای یا مرده مشاهده میشود.
کلسیم با کاهش تولید اتیلن و افزایش استحکام دیواره سلولی باعث عدم نرم شدن بافت های گیاهی میشود.
همه حقوق مادی و معنوی وب سایت برای شرکت کیانمهر محفوظ میباشد.طراحی و توسعه توسط کیا دیتا