بیماریهای خاکزی گلخانه و ریشهای از عوامل مهم کاهش رشد، عملکرد و سلامت گیاهان گلخانهای هستند. این بیماریها معمولاً ریشه، طوقه و قسمت پایینی ساقه را درگیر کرده و میتوانند باعث پژمردگی، زردی، کاهش رشد، پوسیدگی ریشه و در موارد شدید مرگ گیاه شوند. عوامل بیماریزا میتوانند در خاک، بستر کشت، بقایای گیاهی و برخی تجهیزات و ظروف آلوده حضور داشته باشند و از طریق آب، ابزار یا تماس با مواد آلوده در گلخانه جابهجا شوند. در گلخانه، عواملی مانند رطوبت بیش از حد بستر، آبیاری نامناسب، زهکشی ضعیف و استفاده از مواد یا نشاء آلوده میتوانند شرایط را برای توسعه بیماری فراهم کنند. این بیماریها فقط به کشت در خاک محدود نمیشوند. در گلخانههای مدرن، عوامل بیماریزا میتوانند در بسترهای بدون خاک مانند کوکوپیت و پشمسنگ نیز مشکل ایجاد کنند. در سیستمهای هیدروپونیک نیز نبود خاک به معنی حذف خطر بیماریهای ریشه نیست؛ برخی عوامل بیماریزای ریشه میتوانند از طریق آب و محلول غذایی منتقل شوند و در سیستمهای کشت بدون خاک گسترش پیدا کنند.
البته عوامل بیماریزای دیگری نیز ممکن است در گلخانه وجود داشته باشند و اهمیت هر عامل به نوع محصول و شرایط تولید بستگی دارد.
مهمترین علائم بیماریهای خاکزی
علائم بیماریهای خاکزی بسته به عامل بیماری و نوع گیاه متفاوت است، اما نشانههای رایج عبارتاند از:
نکته مهم: از آنجا که برخی از این علائم میتوانند با تنش آبی یا اختلالات تغذیهای اشتباه شوند، بررسی ریشه و طوقه و در صورت نیاز تشخیص آزمایشگاهی برای شناسایی عامل بیماری اهمیت دارد.
بدون خاک بودن سیستم کشت به معنی حذف بیماریهای ریشه نیست. بیماریهایی مانند Pythium و Phytophthora میتوانند در سیستمهای بدون خاک نیز ایجاد مشکل کنند و برخی عوامل بیماریزای ریشه از طریق آب و سیستم آبیاری جابهجا شوند.. در سیستمهای هیدروپونیک و بازچرخشی، مدیریت آب و محلول غذایی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا آلودگی میتواند در صورت وجود شرایط مناسب در بخشهای مختلف سیستم گسترش پیدا کند. از طرف دیگر، سلامت محیط ریشه فقط به حذف عامل بیماریزا وابسته نیست. پژوهشها نشان دادهاند که جمعیت و فعالیت میکروارگانیسمهای محیط ریشه میتوانند در سرکوب برخی عوامل بیماریزای ریشه نقش داشته باشند. به همین دلیل، توجه به سلامت و تعادل زیستی محیط ریشه میتواند بخشی از مدیریت تلفیقی بیماری در سیستمهای بدون خاک باشد.
کنترل بیماریهای خاکزی بهتر است از مرحله پیش از کشت آغاز شود و بهصورت تلفیقی ادامه پیدا کند.
جمعبندی
بیماریهای خاکزی و ریشهای میتوانند با آسیب به ریشه و طوقه، جذب آب و عناصر غذایی را مختل کرده و باعث کاهش رشد و عملکرد محصول شوند. این بیماریها در سیستمهای بدون خاک و هیدروپونیک نیز اهمیت دارند و نبود خاک به معنی حذف خطر بیماریهای ریشه نیست.
استفاده از نشاء سالم، مدیریت صحیح آبیاری و بستر، کنترل کیفیت آب، رعایت بهداشت گلخانه و پایش منظم ریشه، از مهمترین اقدامات برای کاهش خطر این بیماریها هستند. تشخیص زودهنگام و مدیریت صحیح محیط ریشه میتواند از گسترش بیماری و خسارت اقتصادی در تولید گلخانهای جلوگیری کند.
منابع:
NC State Extension. Prevention and Management of Soilborne Diseases of Ornamental Plants and Vegetables in the Greenhouse. North Carolina State University.
Syngenta Ornamentals. Don’t Forget Your Roots. Syngenta.
Wageningen University & Research. The Status of Biological Control of Plant Diseases in Soilless Cultivation. Wageningen University & Research.
Wageningen University & Research. Suppressiveness of Root Pathogens in Closed Culture Systems. Wageningen University & Research.
Wageningen University & Research. Soil Suppressiveness towards Meloidogyne, Verticillium or Pythium in Greenhouse Horticulture. Wageningen University & Research.
Wageningen University & Research. Green Challenges: Plant and Soil Resilience against Soilborne Diseases. Wageningen University & Research.
.